Litouwen, Is Dat Wel Vertrouwd?

Wij produceren onze huizen in Litouwen, net voorbij Polen. Oost-Europa dus. En dat roept nog wel eens vragen op. Is het wel vertrouwd? Hoe zit het met de kwaliteit? Leveren ze wel op tijd? Met het Polen-meldpunt vers in het geheugen begrijpen we Uw zorgen. Hier een paar antwoorden.

Trakai castle, 14e eeuw

Trakai castle, 14e eeuw

Is het wel vertrouwd?

Litouwen ligt aan de Baltische kust en is al eeuwen lang een leverancier van hout. In de 17e eeuw kocht de VOC hout in Litouwen. De VOC had een permanente pendel met Klaipeda, de grootste Litouwse havenstand. Die pendelschepen moesten in de Sont tol betalen, en niet zo weinig ook: twee-derde van het Deense staatsinkomen kwam uit deze tol. De hoogte van de tol was afhankelijk van de breedte van het scheepsdek.

De VOC en andere bedrijven ontwikkelden daarom het fluitschip, speciaal voor de Sont, met een taps toelopende romp en een klein bovendek. Veel vracht, en toch weinig tol betalen, slim van die Hollanders. En net zoals nu de vrachtwagens langer worden (tot 60 ton en 25 meter) en de Rijnaken vervangen zijn door gigantische duwbakken, zo vergrootte men de fluitschepen om te besparen op personeel. Elk jaar werden er zo’n 500 geproduceerd, dus dat was industriële massaproduktie en geen kinderachtige business. Niets nieuws onder de zon.

Vilnius in de sneeuw

Vilnius in de sneeuw

In Lelystad is recenter de Batavia gebouwd, of eigenlijk gereconstrueerd op basis van oude documenten en scheepswrakken. En waar kwam het hout vandaan? Juist, alweer voor een deel uit Litouwen. De Nederlanders haalden niet alleen hout uit Oost-Europa, ook personeel kwam er vandaan. Van de bootsmannen en matrozen kwam, afhankelijk van de periode, 30% tot 50% uit het buitenland en van de soldaten kwam zelfs 60% tot 80%. Niks geen Polen-meldpunt. Wie meer wil lezen over de VOC en haar personeel: hier een interessant verhaal van Roelof van Gelder: Duitsers in dienst van de VOC.

Net als Nederland heeft Litouwen een lange traditie in de internationale handel. Zoals Rotterdam het achterland van Europa bedient, zo bedienen de Baltische havensteden het achterland tot ver in Rusland. Vilnius is de meeste oostelijke Hanze-stad van Europa, en de Litouwers zijn al eeuwen gewend internationaal te handelen. De banken zijn ermee bekend, het betalingssysteem is er op ingericht, en de Litouwers spreken hun talen: Engels, Duits, Russisch. En belangrijk: ze hebben dezelfde mentaliteit, ze weten handelsrelaties te ontwikkelen en te onderhouden. Betalings- en leveringsdiscipline? Geen verschil met Nederland.

stadhuis Kaunas

stadhuis Kaunas

Litouwen was het eerste USSR-land dat zichzelf onafhankelijk verklaarde, in 1990. Inmiddels is het land lid van de NAVO en de EU, en onderdeel van het Schengen-accoord. Van Amsterdam naar Vilnius is 17 uurtjes rijden, zonder je paspoort te trekken.

Dus is het wel vertrouwd? Zeker, al sinds de 17e eeuw geen enkel probleem.

En de kwaliteit, hoe zit het daar mee?

Litouwen is Oost-Europa, is dat niet waar de Lada’s en Trabantjes vandaan kwamen? Bouwen ze daar niet die afzichtelijke Oostblok-flats die je nog steeds in Oost-Berlijn wel ziet?

Tja, het klopt, sinds de Tweede Wereldoorlog zijn in de USSR delen van de industrie ernstig verwaarloosd. Het communistische model was niet bijzonder inspirerend om zelf aan de slag te gaan en iets moois te bouwen.

bos in Litouwen

bos in Litouwen

Maar hun vakmanschap zijn ze niet kwijt geraakt. De Litouwers bouwen al eeuwen houten huizen, en sinds ze weer zelf kunnen bepalen hoe ze hun economie organiseren, is het met de kwaliteit dik in orde. Ze gebruiken dezelfde apparatuur (vaak Duits en Zwitsers) die wij hier gebruiken, ze hebben dezelfde ISO-certificaten, en hun kwaliteits-eisen zijn identiek aan die van ons, allemaal volgens dezelfde EU-standaards en internationale normen.

En het belangrijkste is nog steeds: hun vakmanschap. Wil je weten hoe je een houten huis bouwt, moet je toch even naar de Baltische staten.

nog meer bos. Bos genoeg in Litouwen

nog meer bos. Bos genoeg in Litouwen

Leveren ze wel op tijd?

Ja. Een leveringsprobleem of vertraging hebben wij nog nooit meegemaakt. We zijn altijd op tijd. Dat moet ook wel, want net als overal geldt: vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Niet op tijd betekent reputatieschade, dus reken maar dat we op tijd zijn, net als in de 17e eeuw.

De produktie van een houten huis duurt ongeveer vier tot vijf weken. Daarna drie dagen transport, dus in week zes kunnen we beginnen met de opbouw. Die duurt vervolgens vier tot acht weken, afhankelijk van de grootte van het huis.

Vilnius skyline

Vilnius skyline

Nog steeds bezorgd?

Nergens voor nodig! Wie de fabriek zelf eens wil bekijken en een weekendje Vilnius wil doen, die nodigen we graag uit. Retourtje Eindhoven-Vilnius 60 euro vanaf Eindhoven. Vier-sterren hotel in het centrum van Vilnius voor 50 euro. We leiden U graag rond.

Vilnius skyline

Vilnius skyline